"Ο ΣΙΑΓΩΝ ΤΟΥ" (η φιλοσοφία της σπαλομπριζόλας)

Τον Οκτώβριο του 2004 ο Κωστάκης (ο καταλληλότερος) ξεστόμισε την περιβόητη φράση "Δεν θα κάνουν κουμάντο πέντε νταβατζήδες" σε απάντηση της πάσας  «σπάστε αυγά για να γίνει ομελέτα με τον βασικό μέτοχο». (Οι Γάλλοι κατά τη διάρκεια του δείπνου συνηθίζουν να ομιλούν περί γαστρυμαργικών απολαύσεων ώστε να επιτείνουν την ηδονή της κατανάλωσης τροφής και ταυτόχρονα να βοηθούν τη σωστή πέψη της).

Ατυχώς, οι άξιοι πολιτικοί σχολιαστές δεν κατάφεραν τότε να διακρίνουν το βαθύτερο πνεύμα της ρήσης του βουλιμικού Πρωθυπουργού και την απέδωσαν στην αποφασιστικότητα του να εξυγιάνει την χώρα. Επικεντρώθηκαν στην ασυνήθιστη για το πρωθυπουργικό του στόμα λέξη "νταβατζήδες", μη συνειδητοποιώντας ότι απλώς απολάμβανε το φαγητό του, δεδομένου ότι στο Γιουνανιστάν οι βαρύγδουπες κουβέντες αποτελούν το καλύτερο συνοδευτικό για ένα επιτυχημένο φαγοπότι.

Επί πλέον, η επίμονη περιστροφή της σκέψης περί του ιδίου σημείου δημιουργεί φυγόκεντρο η οποία εκτοξεύει την ουσία της σε λανθάνουσα αλλά αρκούντως κατανοητή μορφή: Η γαστρονομικού περιεχομένου κουβεντούλα λοιπόν περί ομελέττας μεταξύ τσατζικιού, κεμπάπ και σπαλοπριζόλας συνδέεται εύκολα με τον επαγγελματία μεταπράτη μιας άλλης ηδονής, (του σεξ) και οδηγεί μοιραία στην νταβατζοσυζήτηση!

Ο νεότερος συνταξιούχος Έλλην Πρωθυπουργός μας εδίδαξε πολλά με τα αλλοτινά σοφά του λόγια, και ακόμα περισσότερα με την σημερινή σιωπη του.

Καλή όρεξη Κωστάκη, καλή όρεξη, αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ ...