Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άρον άρον... σάρωσον αυτούς

Ήλθε και φέτος το Άγριον Πάσχα αδελφοί μου, και το ζήτημα του Εσταυρωμένου επανέρχεται όπως κάθε χρόνο. Συχνότερα ως προϊόν και αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης για να γεμίζουν οι τσέπες των χρηματόδουλων. και σπανιότερα ως ανάμνηση μιας υπέρτατης συμβολικής θυσίας, για να πληρωθούν οι ψυχές των ελάχιστων πλέον αλλά αληθινών πιστών.
Δυστυχώς οι Ευαγγελιστές και λοιποί Πατέρες της Εκκλησίας δεν μας άφησαν το σχετικό πιστοποιητικό θανάτου του Θεανθρώπου υπογεγραμμένο από αρμόδιο ιατρό.
Το κενό αυτό στην ιστορική αλήθεια του Χριστιανισμού, έρχεται σήμερα να γεμίσει ο λαμπρός δημοσιοκάφρος - ερευνητής Κώστας Χαρδαβδέλας. Στην αποψινή του εκπομπή παρακολουθούμε μια Ιατροδικαστικού επιπέδου ανάλυση για τις αιτίες που οδήγησαν στο “Τετέλεσθαι”. Μέσα από την τηλεκλειδαρότρυπα της εκπομπής παρελαύνουν εμβριθείς απόψεις διακεκριμένων ειδικών (μεταξύ των οποίων και θεολόγοι, ηθοποιοί και τραγουδιστές - ιεροψάλτες) οίτινες εικάζουν για πνευμονικά οιδήματα, καρδιακές και αναπνευστικές ανεπάρκειες , καρφιά μεταξύ του α και β μεταταρσίου και άλλα που γνωρίζουν καλύτερα οι ασκούντες την Ιατρική. Είναι μάλιστα τόσο πειστικοί, που από στιγμή σε στιγμή περιμένουμε να δούμε τα αποκλειστικά πλάνα από το Μαρτύριο και τη Σταύρωση καθώς και σε πρώτη τηλεοπτική μετάδοση το “Ιλί Ιλί λαμά σαβαχθανί” .
Έτσι λοιπόν, για άλλη μια φορά, άλλος ένας δημοσιοκάφρος καταφέρνει να απομακρύνει το κοινό του από την ουσία μιας υπόθεσης, και να το στρέψει σε ερωτήματα του τύπου “τα καρφιά ήταν τετράγωνα ή στρογγυλά”, “τον κάρφωσαν στην παλάμη ή στον καρπό”;

Αναμένουμε με ανυπομονησία τα ρεπορτάζ των αξιοτίμων συναδέλφων του κου Χαρδαβδέλα για το μενού του Μυστικού Δείπνου, την σημερινή ισοτιμία των 30 αργυρίων και την ποιότητα του υφάσματος της Ιεράς Σινδόνης. Προσμονούμε ιδιαίτερα την άποψη της μεσημεριανής τηλε-ενημέρωσης για τις στυλιστικές επιλογές της Μαρίας Μαγδαληνής και της Θεομήτωρος.
Για να βγει αληθινή η ρήση Του περί Γραμματέων και Φαρισαίων (αν υπήρχαν τότε δημοσιοκάφροι οπωσδήποτε θα τους είχε συμπεριλάβει ο Κύριος):

Οδηγοί τυφλοί, οίτινες διυλίζετε τον κώνωπα, την δε κάμηλον καταπίνετε.

Καλό Πάσχα ...


Υ.Γ. 1 Βλέπω μια βαμμένη ξανθιά κυρία (με μαύρη ρίζα βέβαια), έντονο μακιγιάζ και με κάτι τεράστια σκουλαρίκια να σχολιάζει με κατάνυξη τα της τελετής στο Ναό των Ιεροσολύμων. Τον λόγο παίρνει ακολούθως ο Εθνικός Ιεροψάλτης Πέτρος Γαϊτάνος (που με το σχετικό cd ξελασπώνει επαρκώς κάθε χρόνο την δισκογραφική του). Αλήθεια η άλλη κυρία αυτή με το αποτυχημένο Lifting είναι η Γωγώ Ατζολετάκη;

Υ.Γ. 2 Καλά το ξεκίνησες Χριστέ μου εκείνο το κόλπο με το μαστίγιο. Μνήσθητί του, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου, διαφορετικά θα μοιράζουν το DVD της Δευτέρας Παρουσίας τα φύλλα της Κυριακής.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το πορτρέτο της Μαρίνας

Ήταν η πριγκίπισσα του χωριού. Μοναχοκόρη του μεγαλοκτηματία, εμπόρου, μεταπράτη, μεσίτη, τοκογλύφου, πολιτευτή και τι δεν ήταν ο ο μπαμπάς της, κυρίου Θεοδώρου,  που είχε καταφέρει να αυγατίσει την ήδη μεγάλη περιουσία του πατρός του και να γίνει ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους του τόπου του. Η σύζυγός του και μητέρα της η Ασπασία, ήταν μια ευειδής αλλά κάπως τροφαντή μοσχαναθρεμένη κόρη μεγαλεμπόρου ζωοτροφών (συνεργάτη του κυρίου Θεόδωρου), που όσο η τρισχαριτωμένη κορούλα της ομόρφαινε και ψήλωνε, τόσο εκείνη ασχήμαινε και χόντραινε. Όσο για τον κύριο Θεόδωρο εκείνος συνέχισε να πλουτίζει  Έτσι είναι, τα νειάτα και η ομορφιά διαρκούν λίγο, μα η ανθρώπινη πλεονεξία δεν έχει τελειωμό. Αντίθετα με άλλους προνομιούχους, ο κύριος Θεόδωρος δεν άφηνε το χωριό για να μετοικήσει στην πόλη έχοντας υπόψιν το σχετικό ρητό περί πρωτιάς και δευτεροσύνης και απολάμβανε την πρωτοκαθεδρία του απέναντι σε αγροτοκτηνοτρόφους, εργάτες και υπαλληλίσκους οι οποίοι τον έβλεπαν σαν ένα θεσμ...

Στην Κάτω Βρύση.

Η Ανεστολένη ξεπρόβαλε κουτσαίνοντας από τον πόρο του χωραφιού της και πήρε το χορταριασμένο μονοπάτι για να ανεβεί στον αμαξωτό. Στο ένα χέρι κρατούσε έναν κουβά και στο άλλο ένα μισοάδειο σακί καλαμπόκι. Με είδε και κοντοστάθηκε.  Γεια σου θειά. Ήντα κάνεις παιδί μου; Η μάνα σου, ο πατέρας σου η αδερφή σου; Ούλοι καλά θειά Ελένη. Ήντα γυρεύεις επαέ; Ήρθα να θυμηθώ. Εσύ ήντα κάνεις; 20 χρόνια ποθαμένη κι ακόμη έρχεσαι να ταϊσεις και να ποτίσεις το χοίρο; Κάποιες συνήθειες παιδί μου δε σ'αφήνουν ούτε κι όταν ποθάνεις. Άφησε κάτω τον κουβά και το σακκί και έκατσε στο πεζούλι απέναντί μου. Επαέ δίνατε ραντεβού και φιλούσατε τσοι κοπελιές ε; Ναι. Και γράφαμε με κάρβουνο ερωτικές εξομολογήσεις στον ασβεστωμένο τοίχο και στις κολώνες.  Θυμάσαι που σου 'καμα την παρατήρηση τότε ε;  Και σε έβρισα χυδαία θειά Ελένη. Ποτέ δε σου ζήτησα συγνώμη. Ήσουνα κοπέλι. Και δεν πήγες να το μαρτυρήσεις στη μάνα μου. Με φωνάζατε λαδούρα, αυτό μου 'λειπε να με λέγατε και ρουφιάνα. Ήσουν σφιχτοχ...

Οκτώ λεπτά.

  Το ‘χα χρονομετρήσει στο στρατό. Ένα τσιγάρο διαρκούσε οκτώ λεπτά, το Camel βέβαια γιατί αν είχα κάνει τράκα κανένα ελαφρύ, δεν έβγαζε το πεντάλεπτο. Έτσι μετρούσα το ατέλειωτο δίωρο της σκοπιάς σε οχτάλεπτα. Δώδεκα τσιγάρα το ένα μετά το άλλο με δυο λεπτά διάλειμμα στο ενδιάμεσο. Στο τέλος δε χρειαζόμουνα ούτε το ρολόι, μόλις έσβηνα το δωδέκατο, μάζευα με την ησυχία μου τα αποτσίγαρα, τα τύλιγα σε ένα φύλλο τσοντοπεριοδικού που το έκανα μπαλάκι και το πέταγα στο κράνος του δεκανέα αλλαγής αντί για το προβλεπόμενο «αλτ τις ει». Χακί αριθμητική ακριβείας… -           Και από τι πέθανε ο φίλος σου; -           Από τσιγάρο. -           Κάπνιζε πολύ; -           Μπα, δεν το   ‘χε βάλει ποτέ στο στόμα του. -           Α, παθητικός καπνιστής. -...