ΝΥΣΤΟΛΟΓΙΟ

Σήμερα στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός" γνώρισα έναν 25χρονο Αιγύπτιο με σπασμένη γνάθο, θύμα της Χ.Α. Οι γιατροί δεν τον χειρουργούν για τυπικούς λόγους (κατά την επίθεση του έκλεψαν και τα χαρτιά), με αποτέλεσμα εδώ και ημέρες να βρίσκεται σε ένα κρεβάτι  νοσοκομείου τρεφόμενος με καλαμάκι, χωρίς να γνωρίζει κανείς αν και πότε θα εγχειριστεί. Φυσικά ο ίδιος δεν τόλμησε να μας πει πως ήταν χτυπημένος από τα καθάρματα, αλλά το εξομολογήθηκε στον άνθρωπο της αιγυπτιακής  πρεσβείας που τον επισκέφθηκε. Τέτοια περιστατικά πάρα πολλά, και συ αδιαφορείς ή επιδοκιμάζεις,  λές  "είναι ξένοι δε με νοιάζει", "να φύγουν γιατί εξ αιτίας τους θ αμείνω άνεργος", "να πάνε από κει που'ρθαν να ξεβρωμίσει ο τόπος". Πράγματι ο τόπος θα "ξεβρωμίσει".Όταν  τελειώσουν με τους λαθρομετανάστες, θα καθαρίσουν τους δρόμους από τις πουτάνες, μετά θα πιάσουν τα τραβέλια, ύστερα θα πάρουν σβάρνα τα πρεζάκια, τους ζητιάνους και όποια άλλη μια...

Συνελήφθη υπέργηρος αλλοδαπός, κατά δήλωσή του μόνιμος κάτοικος Καισάρειας, αγνώστων λοιπών στοιχείων . Στον έλεγχο που διενήργησαν αρμόδιοι υπάλληλοι της δίωξης οικονομικού εγκλήματος βρέθηκε να μεταφέρει μεγάλη ποσότητα παιχνιδιών και συναφών καταναλωτικών ειδών χωρίς να φέρει τα κατά τον ΚΒΣ παραστατικά διακίνησης (Δελτία αποστολής - τιμολόγια κλπ).

 "H γλωσσική παραδρομή ή γλωσσικό ολίσθημα ή lapsus είναι αυτό που στην κοινή γλώσσα λέμε "σαρδάμ". Η μελέτη αυτών των "λαθών" από τον Φρόυντ έδειξε ότι αυτό που αναδύεται με το μπέρδεμα της γλώσσας είναι η ασυνείδητη σκέψη, η ασυνείδητη επιθυμία, την οποία προσπαθούμε να καταστείλουμε για διάφορους λόγους (είτε γιατί δεν πρέπει να ακουστεί από τους άλλους είτε γιατί εμείς δεν θέλουμε να τη συνειδητοποιήσουμε), ενώ αυτή μας ξεγλιστράει όταν η προσοχή μας χαλαρώνει." Κατόπιν τούτου γίνεται φανερό το νόημα του περιβόητου ραντεβού του λαού με... τις κάλτσες. Πολλή μπόχα βρε παιδί μου !

Η κάμερα ζούμαρε για τελευταία φορά στον πολυχρονεμένο μας έπαρχο γιωργάκη παπανδρέου. Η μάνα μου έκλεισε εκνευρισμένη τη συσκευή της τηλεόρασης και γύρισε να με κοιτάξει με βλέμμα όλο ερωτηματικά: - Μα γιάηντα δα παιδί μου δεν παραιτείται ο άχρηστος μου λές ; Του το απαγορεύουν οι ξένοι γή δεν τον αφήνει η μάνα ντου; - Γιατί εσύ ρε μαμά άν ήμουν θα με άφηνες να παραιτηθώ; - Εδώ δε σ' αφήνω εδά που δεν είσαι κιόλας τέθοιος ! - Άχρηστος εννοείς μαμά; - Όι μπρε άχρηστε, Πρωθυπουργός !

Αγαπητέ Μανώλη, κατ' αρχάς ελπίζω να μου επιτρέπεις τον ενικό καθώς δεν ντρέπομαι να παραδεχτώ πως σε γνωρίζω προσωπικά. Καίτοι, τη σήμερον ημέρα το να σχετίζεσαι καθ ' οιονδήποτε τρόπο με πολιτικό και μάλιστα με βουλευτή – υπουργό δεν θα έλεγα ότι αποτελεί δα και τίτλο τιμής, συνεχίζω να πιστεύω πως εσύ προσωπικά δεν ανήκεις σε αυτόν το γελοίο συρφετό ιδιοτελών πολιτικάντηδων. Για τούτο και μόνο αποφάσισα να σου γράψω την παρούσα όχι τίποτε άλλο παρά να φύγει από πάνω μου η σκέψη πως λέω καλημέρα σε έναν ξύλινο άνθρωπο.

Ο Μάκης ο παλιατζής πάρκαρε το φορτηγό πίσω από το σπίτι του στο Μενίδι. Καλά είχε πάει και σήμερα η μέρα: Κάτι παλιές σιδερόπορτες δίπλα από ένα κάδο στη Μεταμόρφωση, 2 θερμοσίφωνα στους Αγίους Αναργύρους κάτω απ' τη γέφυρα και μισό τόνο λαμαρίνα αυτοκινήτων από ένα φίλο φαναρτζή. Δόξα τω Θεώ ακόμα κι όταν οι άνθρωποι δεν είχαν φράγκα να αγοράσουν, πάντα υπήρχε κάτι για να πετάξουν. Βλέπεις, τα υπάρχοντά τους παλιώνουν κι αχρηστεύονται χωρίς να περιμένουν αντικαταστάτες. Θα μου πεις έτσι είναι και οι ίδιοι οι κάτοχοί τους. Σαν το φίλο του τον Αποστόλη το χασάπη που δεν περίμενε να τελειώσει το στρατό ο γιος του ο Γιώργης και ν' αναλάβει το μαγαζί, παρά σωριάστηκε ένα μεσημέρι πάνω στο κούτσουρο που έκοβε τα κρέατα και τώρα αναπαύεται εν ειρήνη. Θεός σχωρέστον το κακομοίρη κι ας έκλεβε στο ζύγι τους πάντες ακόμα και αυτόν τον ίδιο τον κολλητό του το Μάκη.

Όπως όλοι γνωρίζετε είναι ευκολότερο να κρίνεις την τέχνη παρά να την ασκείς. Το να γράψεις ένα βιβλίο μοιάζει με το να γεννήσεις και να αναθρέψεις ένα παιδί. Κανείς δεν ξέρει τι βάσανα και ξενύχτια πέρασες για να το μεγαλώσεις, κι όμως όλοι έχουν από μια γνώμη να πουν για τους τρόπους, τα “σουσούμια” , το χαρακτήρα και τις “επιδόσεις” του. Και ως συνήθως τα χειρότερα σχόλια ακούγονται από τους “άκληρους” εκείνους δηλαδή που δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν αυτό ακριβώς το οποίο με  περισσή ευκολία  (επι)κρίνουν.